Reageren?     Vorige Columns

Tureluurs
Wordt u ook zo heen en weer geslingerd tussen alles wat u wel en niet moet eten?
Je zou er tureluurs van worden. Het ene moment heeft een voedingsbobo vastgesteld dat een bepaald voedingsmiddel gezond is, het volgend moment beweert een andere bobo het tegenovergestelde.

U gebruikt natuurlijk allemaal dat margarinemerk dat zo goed voor hart en bloedvaten is. De makers ervan hebben natuurlijk helemaal gelijk en ze hebben geld genoeg om ons dat elke dag op de tv te vertellen. Een hoog cholesterolgehalte neemt merkbaar af. Een prima middel dus, voor mensen die last hebben van een te hoog cholesterolgehalte. Gelukkig heb ik dat niet. En daarom doe ik lekker roomboter op m’n brood. Natuurlijk wel met mate. En als ik vis bak, komt er echt weer roomboter aan te pas. Gewoon omdat het heerlijk smaakt. Voor de rest gebruik ik olijfolie.

Wist u trouwens dat in roomboter een bepaald vetzuur (en andere dierlijke vetten) ons beschermen tegen allergieën? Volgens mij wordt er nog maar weinig roomboter gebruikt, gezien de toename van het aantal allergische kinderen.
‘De relatief enorme hoeveelheden linolzuur in de meeste margarines en plantaardige oliën ondermijnen het immuunsysteem. Bovendien zijn deze vetten verontreinigd met talloze extractiechemicaliën”, weet een Amerikaanse deskundige ons te melden.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen van het platteland een betere weerstand hebben dan kinderen uit de stad. Ook dat is weer terug te voeren naar de roomboter. Zelfs wanneer het gezin naar de stad verhuist, blijft die weerstand op peil, omdat de gewoonte om roomboter te gebruiken gehandhaafd blijft.

Ik heb van al die tegenstrijdige berichten één ding heel goed geleerd: “Je moet zelf kiezen in het leven”. Voor wat betreft het gebruik van vet ben ik daar aardig in geslaagd. Daar neem een dan maar een glaasje anti-oxydanten op. Voor een euro of vier kun je daar al een aardig flesje voor krijgen.

Kees van den Brink

Kees van den Brink komt uit een horecafamilie. Hij is geboren in Chalet Royal in Den Bosch. Als pantryboy voer hij bij de Holland Amerika Lijn, werkte als chef de rang in Hamburg en als kok of kelner in diverse bedrijven in Nederland, waaronder Prinses Juliana in Valkenburg. Vier jaar runde hij samen met zijn vrouw een jongerencafé in Kerkrade, om daarna voorgoed achter de kachel terug te keren in Die Ossewa, een Zuid-Afrikaanse restaurant in Roermond. Daar wordt hij onderscheiden voor zijn moderne manier van werken; met magnetron en vacuüm. Hij was een van de eerste Masters of Microwave. Voor de Stichting Vakonderwijs Horeca schreef hij een cursus voor ‘de magnetronische oven’. Daarna komt Kees in het horecaonderwijs terecht. Zesentwintig jaar werkt hij als docent koken en serveren. Daarnaast is hij stagebegeleider, leerlingbegeleider en afdelingscoördinator. Hij specialiseert zich in de opleiding voor moeilijk lerende kinderen en schrijft een paar vakboeken (uitgeverij Thieme). Via de toenmalige Horeca Leraren Vereniging raakt hij betrokken bij het vakblad Annoncée Culinaire, waarin hij bijna vanaf de oprichting (1988) maandelijks zijn column schrijft onder het pseudoniem ‘Karel‘. Daarnaast schrijft hij regelmatig voor andere culinaire bladen. Door zijn journalistieke werk komt hij in veel horecabedrijven.
Kees is ook hoofdredacteur van de Receptengids